بند4: انقلاب اسلامی هم‌چون پدیده ای زنده و با اراده، همواره، دارای انعطاف و آماده‌ی تصحیح خطاهای خویش است اما تجدید نظر پذیر و اهل انفعال نیست. به نقدها حساسیت مثبت نشان می‌هد و آن را نعمت خدا هشدار به صاحبان حرف های بی عمل می‌شمارد، اما به هیچبهانه ای از ارزش هایش که بحمدالله با ایمان دینی مردم آمیخته است، فاصله نمی گیرد. انقلاب اسلامی پس از نظام سازی، به رکود و خموشی دچار نشده و نمی شود و میان جوشش انقلابی و نظم سیاسی و اجتماعی تضاد و ناسازگاری نمی بیند، بلکه از نظریه‌ی نظام انقلابی تا ابد دفاع می‌کند.

آیه متناسب:

«فَاسْتَقِمْ كَمَا أُمِرْتَ وَمَن تَابَ مَعَكَ وَلَا تَطْغَوْا ۚ إِنَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ»
(سوره هود، آیه ۱۱۲)

ترجمه:
پس همان‌گونه که فرمان یافته‌ای، استقامت کن؛ و نیز کسانی که با تو توبه کرده‌اند [استقامت ورزند]؛ و سرکشی نکنید، که او به آنچه انجام می‌دهید بیناست.

این آیه دقیقاً روح بند چهارم  بیانیه گام دوم را بازتاب می‌دهد:

1. استقامت ابدی و دفاع از ارزش‌ها
«فاستقم کما أمرت» فرمان به ایستادگی همیشگی بر مسیر الهی است؛ همان «دفاع ابدی از نظریه نظام انقلابی» و فاصله نگرفتن از ارزش‌هایی که با ایمان دینی مردم آمیخته است.

2. انعطاف و آمادگی برای تصحیح خطا
عبارت «و من تاب معک» نشان می‌دهد که استقامت خشک و انعطاف‌ناپذیر نیست. همراهی با توبه‌کنندگان یعنی پذیرش اصلاح، نقدپذیری مثبت و آمادگی برای تصحیح خطا — دقیقاً همان ویژگی‌ای که متن برای انقلاب اسلامی برمی‌شمارد.

3. نه تجدیدنظرطلبی و نه انفعال
ادامه آیه («و لا تطغوا») مرز روشنی می‌کشد: در عین اصلاح‌پذیری، نباید از حد تجاوز کرد و ارزش‌ها را رها نمود. این همان تعادل میان «انعطاف» و «عدم تجدیدنظرپذیری و انفعال» است.

4. جوشش انقلابی در کنار نظم
استقامتِ همراه با توبه و مراقبت، یعنی حرکت پویا و زنده در چارچوب نظم الهی؛ نه رکود و خموشی پس از نظام‌سازی، و نه هرج‌ومرج. این همان جمع میان «جوشش انقلابی» و «نظم سیاسی و اجتماعی» است که متن بر آن تأکید دارد.

به طور خلاصه، آیه ۱۱۱۲ هود، الگوی قرآنیِ «نظام انقلابی» لابیرا ترسیم می‌کند: زنده، اصلاح‌پذیر، نقدپذیر، اما استوار و ابدی بر اصول.

آیه مناسب:

سوره روم، آیه ۳۰:

 فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفًا ۚ فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْهَا ۚ لَا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ۚ ذَٰلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ

ترجمه:
پس روی خود را به سوی دین حنیف کن، همان فطرتی که خدا مردم را بر آن آفریده است. آفرینش خدا را تغییر نیست. این است دین استوار، ولی بیشتر مردم نمی‌دانند.

تبیین آیه30 روم

این آیه دقیقاً بر همان نکته‌ای تأکید دارد که در متن شما آمده است. قرآن کریم دین و ارزش‌های آن (مانند عدالت، عزت، آزادی معنوی، برادری و عقلانیت) را «فطرت الهی» معرفی می‌کند که خداوند بشر را بر اساس آن آفریده است.

کلید اصلی آیه جمله «لَا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ» است؛ یعنی این فطرت و ارزش‌های برآمده از آن، تغییرناپذیر و جاودانه‌اند. همان‌طور که در بیانیه در بند 3 آمده، شعارهای انقلاب اسلامی چون با فطرت انسان عجین شده‌اند، هرگز «تاریخ مصرف» پیدا نمی‌کنند و هیچ نسلی از آن‌ها دل‌زده نخواهد شد. اگر گاهی خستگی یا ناامیدی دیده می‌شود، ریشه‌اش در «روی‌گردانی» از این ارزش‌ها است، نه در خود آن‌ها؛ زیرا فطرت الهی، ثابت و استوار  است و تغییر نمی‌پذیرد.

سوره التوبة (۹)، آیه ۳۳:

> هُوَ الَّذِی أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَىٰ وَدِینِ الْحَقِّ لِیُظْهِرَهُ عَلَى الدِّینِ كُلِّهِ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ

ترجمه:
اوست که پیامبرش را با هدایت و دین حق فرستاد تا آن را بر همه دین‌ها غالب گرداند، هرچند مشرکان خوش نداشته باشند.

این آیه دقیقاً به همان حقیقتی اشاره دارد که در متن بیانیه آمده است. انقلاب اسلامی با آوردن «دین و دنیا» در کنار هم، چارچوب‌های مادی شرق و غرب را شکست و مدعی شد که دین حق می‌تواند بر همه نظام‌های فکری و سیاسی غالب شود.

آیه تأکید می‌کند که این غلبه، وعده الهی است و هرچند جبهه باطل (چه در قالب چپ ماتریالیست و چه راست لیبرال) از آن کراهت داشته باشند، سرانجام دین حق ظاهر و مسلط خواهد شد.

این بند از بیانیه به همین واقعیت اشاره دارد که یکی از دو قطب مخالف نابود شده و دیگری در حال احتضار است، در حالی که انقلاب اسلامی با پایبندی به شعارهای خود همچنان پیش می‌رود. این آیه، هم جنبه «آغاز عصر جدید» و هم جنبه «ناکامی تلاش‌های دشمنان برای خفه کردن این صدا» را به‌خوبی پوشش می‌دهد.

بند 1:

از میان همه‌ی ملتهای زیر ستم، کمتر ملتی به انقلاب همت می گمارد؛ و در میان ملت هایی که به پا خاسته و انقلاب کرده اند، کمتر دیده شده که توانسته باشند کار را به نهایت رسانده و به جز تغییر حکومت ها، آرمان های انقلابی را حفظ کرده باشند. اما انقلاب پرشکوه ملت ایران که بزرگ ترین و مردمی ترین انقلاب عصر جدید است، تنها انقلابی است که یک چله‌ی پر افتخار را بدون خیانت به آرمان هایش پشت سر نهاده و در برابر همه‌ی وسوسه هایی که غیر قابل مقاومت به نظر می رسدند، از کرامت خود و اصالت شهارهایش صیانت کرده و اینک وارد دومین مرحلهی خودسازی و جامعه پردازی و تمدن سازی شده است. درودی از اعماق دل بر این ملت؛ بر نسلی که آغاز کرد و ادامه داد و بر نسلی که اینک وارد فرایند بزرگ و جهانی چهل سال دوم می شود.

آیه مناسب برای این بند:

«إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلَائِكَةُ أَلَّا تَخَافُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ»
(فصلت: ۳۰)

توضیح:
این آیه دقیقاً با مضمون بند اول هم‌خوانی دارد. کسانی که به پروردگاری خداوند اقرار کردند و سپس بر این راه استقامت ورزیدند (یعنی از آرمان‌ها و شعارهایشان دست برنداشتند و در برابر وسوسه‌ها و فشارها پایدار ماندند)، مشمول عنایت الهی و بشارت به ادامه راه و ساختن آینده‌ای روشن می‌شوند. این آیه بر «حفظ اصالت» و «ورود به مرحله جدید» بدون خیانت به آرمان‌ها تأکید دارد و با مفهوم «دومین مرحله خودسازی و جامعه‌پردازی» کاملاً منطبق است.

می‌گویند: آن هنگام که امام حسن عسکری(علیه السلام) کودک بود،                 

روزی کنار پدر بزرگوارش قرار داشت و امام هادی(علیه السلام) مشغول نماز بود.

در این هنگام حضرت امام حسن عسکری را به چاه آبی افتاد و شیون زنها بلند شد.
امام هادی الله بعد از نماز به آنها فرمود: «باکی نیست.» ناگهان همه مشاهده کردند که آب از قعر چاه، کم کم بالا آمد، تا اینکه به سر چاه رسید، و حضرت امام حسن عسکری بالای آب بود و با آب بازی میکرد و به این ترتیب از چاه بیرون آمد.

نقل است که ضحاک به همراه مالک بن نضر ،ارحبی در میانه راه کاروان حسینی به سوی ،کوفه با امام حسین و ملاقات کردند و امام آن دو نفر را به یاری خود .خواند وقتی آنان عذر خواستند امام علت را جویا شد.مالک بن نضر :گفت منبدهی و نان خور دارم؛ اما ضحاک دعوت امام را مشروط قبول کرد و گفت: هم فردی عیالوارم و به مردم مقروضم؛ اما اگر به من اجازه دهی، هنگامی که هیچ جنگجویی که از تو د فاع ،کند در کنارت نیافتم بازگردم و فقط تا آنجا برایت بجنگم که برایت سودمند باشد و بتوانم از تو دفاع کنم. امام حسین پذیرفت.

ضحاک در صبح روز عاشورا در حمله اول شرکت کرد و شجاعت بسیاری از خود نشان داد و نماز ظهر را هم همراه امام به جای آورد او وقتی دید سپاه بنی امیه به و دستور عمر بن سعد اسبهای یاران امام او را هدف قرار داده و آنها را از پای در می آورند اسب خود را در خیمه ای پنهان کرد و پیاده به نبرد با دشمن رفت. ضحاک خود نقل کرده که در مقابل امام ، دو نفر از دشمن را که پیاده می،جنگیدند به قتل رساند و دست یکی دیگر را از تنش جدا کرد و حضرت هم در حق او دعا کردند و فرمودند: سست نگردی و دستت بریده نباد خداوند از اهل بیت رسول ، صلیب الله علیه وآله، بهترین پاداشها را به تو ارزانی دارد. 

ابو مخنف از عبدالله بن عاصم الفائشی به نقل از ضحاک بن عبدالله آورده است: وقتی دیدم یاران امام حسین کشته شدهاند و نوبت به وی و خاندانش رسیده و با وی به جز سويد بن عمرو خثعمی و بشیر بن عمرو حضرمی باقی نمانده اند خدمت ابا عبدالله آمدم و عرض کردم یابن رسول الله به خاطر دارید که بین من و شما چه شرطی بود؟ حضرت فرمود: آری من بیعت خود را از تو برداشتم؛ ولی تو چگونه میتوانی از بین سپاه دشمن فرار کنی؟ ضحاک :گفت من اسب خود را در خیمه ای پنهان کرده ام و به همین جهت بود که پیاده میجنگیدم عاشقی که تا آخر پای قرارش نایستد اصلاً عاشق نیست.

چرا عزاداری زبان مشترک بین دین داران و غیردینداران شده است؟

چرا با حجاب و بی حجاب در عزاداری امام حسین شرکت میکنند؟

چون این جا زبان انسانی مشترکی پیدا شده که باید روان شناسان و جامعه شناسان برای ما تحلیل کنند. یک جوان روسی با دیدن اخبار شبکه یورونیوز با عاشورا آشنا شده؛ یعنی در اینترنت عزاداری‌ها را دیده و برایش سؤال شده این حسین کیست که خودشان را به خاطرش می زنند؟ با توحه های فارسی آشنا شده و زندگی اش شده همین نوحه ها هیچ یک از کلمات توجهها را هم نمی‌فهمد از او پرسیدم چه احساسی از گوش دادن به این نوحه‌ها پیدا میکنی؟ می‌گفت وقتی هدفون را روی گوشم میگذارم و به دانشگاه میروم و بر می‌گردم فصل‌ها برایم عوض می.شود زمستان سرد سیبری تبدیل می‌شود به بهار به تابستان یک حال دیگری پیدا می‌کنم.

منبع: ابن شهر آشوب، مناسب آل ابی طالب ، ج۳، ص۳۸۳.

✍️ الرِّفقُ نِصفُ العَيشِ

🖌 ملایمت و مهربانی نیمی از زندگی است.

امام کاظم علیه السلام ملایمت و مهربانی را نیمی از زندگی دانسته اند به این خاطر که افرادی که در مقابل رفتار دیگران از خود ملایمت نشان می دهند و نسبت به خود و دیگران مهربان هستند از آسایش و آرامش درونی برخوردارند.

گاهی افرادی را مبینیم که در حالی که در شرایط سخت اقتصادی هستند اما همواره شاد هستند و دارای نشاط اند اینها همه بخاطر آرامش درونی افراد است.

📓 الکافی ، 2/120/11