اسلام

اگر بر اثر خوف ضرر بر جنین داشته باشد و خوف وی هم دارای منشأ عقلایی باشد، افطار بر او واجب است و در غیر این صورت واجب است که روزه بگیرد.

منبع: اجوبه استفتائات، س۷۴۵

اگر به دلیل کم یا خشک شدن شیر بر اثر روه خوف ضرر و وجود داشته باشد زن شیرده روزه را افطار کند و برای هر روز باید یک مد طعام به فقیر بدهد د و قضای روزه را هم بعداً، به جا آورد و اگر قضای روزه را بدون عذر تا ماه رمضان بعد انجام ندهد، کفاره تاخیر (یک مد طعام برای هر روزه) واجب می شود.

منبع:استفتائات جدید، خرداد ۹۶

در صورتی که عذر زن شیرده افطار روزه، خوف ضرر و خودش بوده، حکم سایر موارد خوف ضرر را دارد و در صورت استمرار این خوف تا ماه رمضان سال بعد، غذا از این ساقط است و فقط هدیه یک مد طعام و واجب است.

(استفتائات جدید خرداد ۹۶)

صرف داشتن امتحان، مجوز ترک روزه نیست و در صورتی که روزه نگیرید، معصیت کرده و باید فضای روزه ها و همچنین کفاره آن را انجام دهد؛ البته می تواند بعد از اذان صبح تا قبل از اذان ظهر با رفتن به مسافت شرعی، روزه خود را در سفر افطار کند و بعداً فقط قضا نماید.

منبع: استفتائات جدید، خرداد ۹۶

رسول خدا(ص) می فرماید: «وقتی در شب معراج، جبرئیل مرا به سوی آسمان ها برد و سیر داد، هنگام مراجعت به جبرئیل گفتم:«آیا حاجتی داری؟ » جبرئیل گفت « حاجت من این است که سلام خدا و سلام مرا به خدیجه برسانی.» پیامبر (ص) وقتی به زمین رسید، سلام خدا و جبرئیل را به خدیجه ابلاغ کرد. خدیجه گفت «ان الله هو السلام ، وفیه السلام ، الیه السلام ، و های جبرئیل السلام ؛ همانا ذات پاک خدا سلام است، و از او است سلام، و سلام به سوی او باز گردد و بر جبرئیل سلام باد»

منبع: بخار الانوار، ج۱۶، ص۷.

  ┄┅═✧✨﷽✨✧═┅┄

?‌رمضان یکی از نشانه های رحمت الهی✨

? امیدداشتن به رحمت خداوندبسیارارزشمنداست تاجایی که ناامیدی از رحمت خداوند از بدترین گناهان به شمار می آید. از این رو خدواند متعال در آیات بسیاری در قرآن از رحمت خود و امید داشتن به او بارها و بارها سخن گفته است.بیمناکی افراطی از خداوند، ناامیدی از رحمت الهی است که آفت بزرگ خوف از خداوند است،قرآن کریم، ناامیدی از رحمت الهی را گمراهی می داند و نومیدی از رحمت خداوند را فقط شایسته کافران می داند و می فرماید:«همانا جز گروه کافران، کسی از رحمت خدا ناامید نمی شود».همچنین درجایی دیگری می فرماید:از رحمت خداوند مایوس نمیشوند، مگر گمراهان«وَمَنْ یقْنَطُ مِنْ رَحْمَةِ رَبِّهِ إِلَّا الضَّالُّونَ» 

❇️حقیقتاً هیچ کسی نمیتواند مانع نزول رحمت الهی بر انسان شود و اگر خداوند رحمتی را از شخصی دریغ دارد، هیچ کس نمیتواند آن رحمت را بر وی فرود آورد«مَایفْتَحِ اللَّهُ لِلنَّاسِ مِنْ رَحْمَةٍ فَلا مُمْسِکَ لَهَا وَمَایمْسِکْ فَلا مُرْسِلَ لَهُ مِنْ بَعْدِهِ» 

✳️ بااین نگاه؛مولاامیرالمومنین (علیه‌ الصلواه والسلام) دربیان امیدداشتن به رحمت خداونددرنهج البلاغه شریف می فرمایند:↪️ستايش خداوندی را سزاست که کسی از رحمت او مأيوس نگردد و از نعمت های فراوان او بيرون نتوان رفت؛ خداوندی که از آمرزش او هيچ گناهکاری نااميد نگردد و از پرستش او نبايد سرپيچی کرد. خدايی که رحمتش قطع نمی گردد و نعمت های او پايان نمی پذيرد.⛱

?قرآن کریم/سوره‌ یوسف/آیه۷۸ ،سوره حجر/آیه۵۶ ؛سوره فاطر/آیه۲/برگرفته از اسلام کوئست و حوزه-/ف
?نهج‌البلاغه/خطبه ۴۵

?@nahjolbalagheiha

✍️پاداش نماز بازاریان

?خداوند در قران می فرماید:
رجال لا تلهيهم تجارة و لا بيع عن ذكر الله و اقام الصّلوة و ايتاء الزّكوة يخافون يوماً تتقلّب فيه القلوب و الابصار.(نور۳۷)
مرداني كه نه تجارت و نه معامله آنها را از ياد خدا و برپا داشتن نماز و اداي زكات غافل نمي‌كند.«
از امام صادق و پدرش ـ عليهما السّلام ـ روايت است كه: اينها مردمي هستند كه وقت نماز تجارت را ترك كرده، به نماز روي مي‌آورند و اجر آنها از كسي كه تجارت كند، بزرگتر است.[2]

امام صادق علیه السلام می فرمایند:
«من ذكر الله عزّوجلّ في الاسواق غفر الله له بِعَدَد اهلها»[3]
كسي كه در بازار به ياد خدا باشد، خداوند به عدد اهل بازار او را مشمول غفران و بخشش خود قرار مي‌دهد.
و همچنين آن حضرت فرمودند:«من قال في السّوق اشهد ان لا اله الاّ الله و اشهد انّ محمّدا عبده و رسوله كتب الله له الف حسنة»[4]
كسي كه در بازار ذكرش شهادتين باشد خداوند براي او هزار حسنه مي‌نويسد.

بايد گفت كه اهل بازار اگر همواره به ياد خدا باشند، از خطاها و لغزشها و گناهان و صفات رذيله محفوظ مي‌مانند، زيرا لحظه‌اي جدايي از خداوند باعث مي‌شود تا به خود يا ديگري ظلم كنند.
بنابراين، اگر بخواهيم در كسب و تجارت دچار مفاسد دنيوي از قبيل ريا و اجحاف و بي‌انصافي و احتكار، و دروغ نشويم و به طور كلّي از محرمات كسب و تجارت به دور باشيم، بايد همواره ياد خدا را در قلوب خود زنده نگاه داريم.

براي رسيدن به اين عمل مهمّ، راههايي وجود دارد كه بهترين آن، اقامه‌ نماز است.

[1] . نمونه، ج 14، ص 486 ـ 483.
[3] . وسايل الشيعه، ج 12،‌ص 303.
[4] . وسايل الشيعه، ج 12، ص 303.