بند 4 بیانیه گام دوم انقلاب و تطبیق آن با آیه 112 سوره هود
دفاع ابدی از نظریه ی نظام اسلامی
بند4: انقلاب اسلامی همچون پدیده ای زنده و با اراده، همواره، دارای انعطاف و آماده‌ی تصحیح خطاهای خویش است اما تجدید نظر پذیر و اهل انفعال نیست. به نقدها حساسیت مثبت نشان می‌هد و آن را نعمت خدا هشدار به صاحبان حرف های بی عمل می‌شمارد، اما به هیچبهانه ای از ارزش هایش که بحمدالله با ایمان دینی مردم آمیخته است، فاصله نمی گیرد. انقلاب اسلامی پس از نظام سازی، به رکود و خموشی دچار نشده و نمی شود و میان جوشش انقلابی و نظم سیاسی و اجتماعی تضاد و ناسازگاری نمی بیند، بلکه از نظریه‌ی نظام انقلابی تا ابد دفاع می‌کند.
آیه متناسب:
«فَاسْتَقِمْ كَمَا أُمِرْتَ وَمَن تَابَ مَعَكَ وَلَا تَطْغَوْا ۚ إِنَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ»
(سوره هود، آیه ۱۱۲)
ترجمه:
پس همان‌گونه که فرمان یافته‌ای، استقامت کن؛ و نیز کسانی که با تو توبه کرده‌اند [استقامت ورزند]؛ و سرکشی نکنید، که او به آنچه انجام می‌دهید بیناست.
این آیه دقیقاً روح بند چهارم بیانیه گام دوم را بازتاب می‌دهد:
1. استقامت ابدی و دفاع از ارزش‌ها
«فاستقم کما أمرت» فرمان به ایستادگی همیشگی بر مسیر الهی است؛ همان «دفاع ابدی از نظریه نظام انقلابی» و فاصله نگرفتن از ارزش‌هایی که با ایمان دینی مردم آمیخته است.
2. انعطاف و آمادگی برای تصحیح خطا
عبارت «و من تاب معک» نشان می‌دهد که استقامت خشک و انعطاف‌ناپذیر نیست. همراهی با توبه‌کنندگان یعنی پذیرش اصلاح، نقدپذیری مثبت و آمادگی برای تصحیح خطا — دقیقاً همان ویژگی‌ای که متن برای انقلاب اسلامی برمی‌شمارد.
3. نه تجدیدنظرطلبی و نه انفعال
ادامه آیه («و لا تطغوا») مرز روشنی می‌کشد: در عین اصلاح‌پذیری، نباید از حد تجاوز کرد و ارزش‌ها را رها نمود. این همان تعادل میان «انعطاف» و «عدم تجدیدنظرپذیری و انفعال» است.
4. جوشش انقلابی در کنار نظم
استقامتِ همراه با توبه و مراقبت، یعنی حرکت پویا و زنده در چارچوب نظم الهی؛ نه رکود و خموشی پس از نظام‌سازی، و نه هرج‌ومرج. این همان جمع میان «جوشش انقلابی» و «نظم سیاسی و اجتماعی» است که متن بر آن تأکید دارد.
به طور خلاصه، آیه ۱۱۱۲ هود، الگوی قرآنیِ «نظام انقلابی» لابیرا ترسیم می‌کند: زنده، اصلاح‌پذیر، نقدپذیر، اما استوار و ابدی بر اصول.
